W pięknej, malowniczej, podkarpackiej miejscowości – Łopuszka Mała – pod numerem 13, mieści się Dom dla Dzieci, prowadzony przez Fundację Pomocy Młodzieży im. św. Jana Pawła II „WZRASTANIE”, któremu patronuje bł. ks. Bronisław Markiewicz. Jest to zabytkowy dworek, z roku 1885, należący niegdyś do zacnej rodziny Pogonowskich. Po II wojnie światowej wnętrze dworku zostało doszczętnie splądrowane, a sam budynek został przejęty przez Przedsiębiorstwo Gospodarki Zwierzętami Rzeźnymi. Od lat 80. XX wieku obiekt stał w ruinie, a w 1993 roku przejęła go Fundacja „WZRASTANIE”. Dzięki ofiarnej pracy ówczesnego Pana Przewodniczącego Jana Burego i jego małżonki Weroniki, dwór odzyskał dawną świetność i do dziś pełni rolę domu dla naszych dzieci. Na miejscu dawnych zabudowań folwarcznych znajduje się boisko sportowe, a cały dom otoczony jest zielenią i pięknym, starym parkiem, który pamięta najdawniejsze czasy…

Obecnie w Domu dla Dzieci mieszka osiemnaścioro dzieci, którymi opiekuje się Koordynator oraz siedmiu wychowawców, pedagog i psycholog.

Codzienność w zabytkowym budynku nie różni się od tej w normalnym domu. Dzieci wraz z opiekunami uczą się, odrabiają lekcje, modlą się w pięknej Kaplicy, sprzątają, pomagają w codziennych pracach domowych. Tu spędzają święta, a w czasie wakacji i ferii zimowych podróżują wraz z wychowawcami po kraju, i po świecie. W zależności od potrzeb dzieci objęte są specjalistyczną opieką medyczną, psychologiczną i pedagogiczną. Staramy się zapewnić im jak najlepszy start w dorosłe życie, kładąc nacisk na edukację, rozwój ich zainteresowań, wsparcie duchowe i materialne.

Aktualności

  • Wigilijna radość w Domu dla Dzieci w Łopuszce Małej

    Wigilijna radość w Domu dla Dzieci w Łopuszce Małej

    W piątkowe popołudnie 22 grudnia, w Domu dla Dzieci w Łopuszce małej, cała Wspólnota domu wraz z zaproszonymi Gośćmi spotkała się przy wigilijnym stole. Spotkanie rozpoczęło się wyjątkowym przedstawieniem, w które zaangażowali się wszyscy wychowankowie. Po modlitwie, poświęceniu opłatków i wspólnych życzeniach wszyscy zasiedli w rodzinnej atmosferze przy wigilijnym stole.


Czytania na dziś



Select date

Środa XI tygodnia Okresu Zwykłego

Druga Księga Królewska 2,1.6-14.

Kiedy Pan miał wśród wichru unieść Eliasza do nieba, szedł Eliasz z Elizeuszem z Gilgal.
Wtedy rzekł Eliasz do niego: «Zostań, proszę, tutaj, bo Pan posłał mnie aż do Jordanu». Elizeusz zaś odpowiedział: «Na życie Pana i na twoje życie: nie opuszczę cię!» I szli dalej razem.
A pięćdziesiąt osób z uczniów proroków poszło i stanęło z przeciwka, z dala, podczas gdy oni obydwaj przystanęli nad Jordanem.
Wtedy Eliasz zdjął swój płaszcz, zwinął go i uderzył wody, tak iż się rozdzieliły w obydwie strony. A oni we dwóch przeszli po suchym łożysku.
Eliasz rzekł do Elizeusza: «Żądaj, co mam ci uczynić, zanim wzięty będę od ciebie». Elizeusz zaś powiedział: «Niechby – proszę – dwie części twego ducha przeszły na mnie!»
On zaś odrzekł: «Trudnej rzeczy zażądałeś. Jeżeli mnie ujrzysz, jak wzięty będę od ciebie, spełni się twoje życzenie; jeśli zaś nie ujrzysz, nie spełni się».
Podczas gdy oni szli i rozmawiali, oto zjawił się wóz ognisty wraz z rumakami ognistymi i rozdzielił obydwóch: a Eliasz wśród wichru wstąpił do niebios.
Elizeusz zaś patrzał i wołał: «Ojcze mój! Ojcze mój! Rydwanie Izraela i jego jeźdźcze». I już go więcej nie ujrzał. Ująwszy następnie swoje szaty, Elizeusz rozdarł je na dwie części
i podniósł płaszcz Eliasza, który spadł z góry od niego. Wrócił i stanął nad brzegiem Jordanu.
I wziął płaszcz Eliasza, który spadł od niego z góry, i uderzył w wody. Wtedy rzekł: «Gdzie jest Pan, Bóg Eliasza?» I uderzył w wody, a one rozdzieliły się na obydwie strony. Elizeusz zaś przeszedł środkiem.

Księga Psalmów 31(30),20.21.24.

Jakże jest wielka dobroć Twoja, Panie, 
którą zachowałeś dla bogobojnych.
Okazujesz ją tym, którzy uciekają się do Ciebie
na oczach ludzi.

Osłaniasz ich Twą obecnością
od spisku mężów,
ukrywasz ich w swoim namiocie
przed swarliwym językiem.

Miłujcie Pana wszyscy,
którzy cześć Mu oddajecie.
Pan chroni wiernych,
a pysznym z nawiązką odpłaca.

Ewangelia wg św. Mateusza 6,1-6.16-18.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie.
Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę.
Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa,
aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni to lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę.
Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę.
Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz,
aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie».


Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org

Nasz Patron