sty 4 13

Przebaczenie, negatywny bilans czy heroizm wiary?

admin
zdjecie1

Dostrzegamy w świecie, a nawet i w naszym najbliższym otoczeniu, jak częste są ludzkie konflikty. Coraz bardziej piętno nienawiści społecznej, międzyludzkiej znaczy naszą codzienność. Czasami mamy dość utyskiwań, złości i ludzkiej nienawiści. Dlaczego tak się dzieje? Czyż nie można wrócić do sytuacji gdzie człowiek dla bliźniego będzie bardziej otwarty, ufny, gdzie nie będzie sytuacji rozliczania każdych, dosłownie ze wszystkiego- z ilości zarabianych pieniędzy, potknięć życiowych, nieudanych „inwestycji” życiowych.

Jest to możliwe dzięki przebaczeniu.

Czym jest przebaczenie?

– zapomnieniem?

-podjęciem próby zaczynania od nowa?

-bilansem strat w jakiejś znajomości?

-nieopłacalnym wyzwaniem?

-heroizmem czy głupota?

Kiedy, mówiąc o przebaczeniu, myśli się o ranach, pamięta się przede wszystkim o tym, którego dotknęła krzywda. Wydaje się zapominać, że obok rany skrzywdzonego są jeszcze dwie inne: tego, który skrzywdził, a także rana związana z zerwaniem stosunków międzyludzkich.

Tak na dobrą sprawę, jeśli popatrzymy na przebaczenie tylko od strony „ludzkiej” to zawsze będzie nieopłacalne. Dokonując bilansu, niemal matematycznych rozliczeń z błędów i krzywd innych, przebaczenie nie będzie się nigdy opłacać. Tylko w kontekście wiary przebaczenie nabiera właściwego znaczenia.

Zanim jednak odwołamy się do wiary, przyjrzyjmy się kilku sytuacjom z życia wziętym. Zostaną one przedstawione w formie pytań, aby ożywić nieco przemyślenia bądź dyskusję

  1. Dlaczego tak jest, że czasami kilkanaście lat przyjaźni, koleżeństwa, przekreślone jest przez jakieś potknięcie, lub złą decyzję osoby? Dlaczego 10 lub 15 lat przyjaźni idzie na marne w ciągu np. 5 minut jakiejś słabości, wybryku lub głupoty drugiej osoby? A przecież moglibyśmy nadal przez wiele lat pielęgnować tę przyjaźń lub koleżeństwo? Czy jedna sytuacja może przekreślić przeszłość i przyszłość? Czy naprawdę ta bliska osoba nie zasługuje na cień szansy?
  2. Ktoś powie że nie umie przebaczyć…A może to niewłaściwie rozumie? Przecież przebaczenie nie oznacza zapomnienia! Nie da się bowiem wymazać z pamięci zaistniałego faktu. Trzeba go przyjąć i otworzyć się na możliwość zaczęcia od nowa. Czy po rożnego rodzaju konfliktach stać nas na to by zacząć rozmowę, napisać sms-a, zaprosić na herbatę?
  3. A czy kiedykolwiek modliliśmy się o to by umieć przebaczać? Czy w ogóle wiążemy tę dziedzinę naszego życia z wiarą?

Gdy wybaczeniu powiemy „nie”, stanie się to źródłem naszego smutku. Uraza (dosłownie zgorzknienie serca, serce zgorzkniałe) jest owocem odrzuconego przebaczenia

Odmowa przebaczenia może zasiać nienawiść i rozpacz. Rozpacz jest szczególnie głęboka, ponieważ chodzi o wybaczenie sobie samemu. I przeciwnie: przebaczenie wyzwala w nas siłę kochania. Prawdziwa wolność to kochanie, ponieważ miłość powiększa serce.

Prawdziwe przebaczenie rodzi się z wiary!

Kiedy Jezus przyszedł na ziemię, czynił dobro. Uzdrawiał, dokonywał spektakularnych cudów, dawał nadzieję, nie pozwalał by ktoś poczuł się odrzucony…A jednak Go ukrzyżowali! Ale On przebaczył! I pokazał co znaczy przebaczenie! W chwili największej nienawiści, gdzie pluto na Niego podczas umierania, On mówił :”Przebacz im bo nie wiedza co czynią!”

I oto dlaczego przebaczenie jest sprawą wiary….Bo przerasta ludzki bilans strat!

Komu przebaczyć?

a)      Najpierw sobie samemu (niejednokrotnie żywimy do siebie wiele urazów, że coś nam nie wyszło; chcielibyśmy być bardziej doskonali, przystojniejsi, piękniejsi…)

b)      Drugiemu człowiekowi (są urazy które „pielęgnujemy” latami, ale czy to coś zmieniło? Czy nie ma w nas tęsknoty za pogodzeniem się? Co zrobiliśmy w tym kierunku?). Jakże często nie możemy przebaczyć nawet rodzicom!

c)      „Przebaczyć” Bogu( brzmi to niemal jak głupstwo, ale czasami „obrażamy się” na Boga, bo zrobił inaczej jak chcieliśmy, planowaliśmy. Wyrzucamy Mu „niekompetencje” w tym co robi.

Przebaczenie jest najtrudniejszą miłością.

Albert Schweitzer

Najpiękniejszy dar to przebaczenie. Tam, gdzie nie chce się przebaczyć, od razu powstaje mur. Od muru zaś zaczyna się więzienie.

Phil Bosmans

Ilekroć masz coś przeciwko komuś, musisz powiedzieć sobie: umieram i ta osoba również umiera. Gdy rzeczywiście tak pomyślisz, zniknie wszelka gorycz.

Bruno Ferrero

Trudno jest przebaczyć komuś … do momentu, gdy sami potrzebujemy przebaczenia.

Ewa Glińska

O wiele lepiej, gdy zapomnisz o urazach i uśmiechniesz się, niż gdy będziesz pamiętać o nich i będziesz smutny.

Christina Rossetti

Sztuka przebaczenia to przede wszystkim sztuka zrozumienia, a czasem zapomnienia.

Ewa Glińska

Każdy człowiek powinien posiadać sporych rozmiarów „cmentarz” na którym będzie „grzebać” winy swoich przyjaciół.

Henry Ward Beecher

Słowo „przepraszam” ma wiele wspólnego z melioracją: osusza tereny zalane przez nieuregulowaną rzekę słów.

Ewa Glińska

Kiedy jesteście szczęśliwi, spójrzcie w głąb waszych serc, a odkryjecie, że tylko to, co sprawiło wam ból, teraz sprawia wam radość.

Kahlil Gibran

Chcesz być szczęśliwy przez chwilę? Zemścij się. Chcesz być szczęśliwy na zawsze? Przebacz.

Henri Lacordaire

Przebaczenie jest przywróceniem sobie wolności, jest kluczem w naszym ręku od własnej celi więziennej.

kard. Stefan Wyszyński

Obojętność jest jak lód polarny na biegunach: zabija wszystko.

Honoriusz Balzak

Świat jest pełen oziębłości, ponieważ ludzie nie mają odwagi być tak serdeczni, jakimi są naprawdę.

Albert Schweitzer

Kto się zbliża, tego nie odpychajcie, a kto odchodzi, tego nie zatrzymujcie. Kto wraca, tego przyjmijcie, jakby sie nigdy nie oddalal.

Johan Wolfgang Goethe

Nie byłoby na świecie miłości, gdyby obdarowywała sobą tylko tych, którzy na nia zasługują.

Karl Heinrich Waggerl

Kiedy komuś wybaczamy, rozwiązujemy pęta niezgody i pozbywamy się balastu przeszłości.     Reshad Feild

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress