sty 7 13

Dzieło zrodzone z Bożego Ducha… Cisi Pracownicy Krzyża i Centrum Ochotników Cierpienia

admin

cisiStowarzyszenie Cichych Pracowników Krzyża jest ruchem założonym przez prałata Luigiego Novarese i siostrę Elwirę Miriam Psorullę. Za datę jego powstania przyjmuje się dzień 1 listopada 1950r. Członkami Stowarzyszenia są duchowni i świeccy, którzy całkowicie poświęcili się Bogu oraz pragną świadczyć o swej pełnej komunii z Chrystusem, udzielając wsparcia osobom cierpiącym. 18 lutego 1960r. Kościół po raz pierwszy potwierdził istnienie Stowarzyszenia w diecezji Ariano Irpino, określając je jako Pobożne Stowarzyszenie. Następnie, 24 listopada 1960r. papież Jan XXIII w swoim Breve Apostolskim Valde probandae nadał mu tytuł Primario.  Od momentu swojego powstania Stowarzyszenie przyczyniało się do uświadamiania powołania i ważnej roli osób chorych w Kościele i świecie, wezwanych do wypełniania zadania ewangelizowania własnym życiem.

W rozległy i różnorodnym świecie cierpienia Cisi Pracownicy Krzyża urzeczywistniają w sobie drogę wzrostu i dojrzewania w wierze, dzieląc się tym doświadczeniem z każdym człowiekiem. W ten sposób w paschalnym świetle wszyscy odkryją  powołanie do zrozumienia i głoszenia sensu własnego cierpienia  oraz radości zbawienia. Cisi Pracownicy Krzyża pragną świadczyć o swojej pełnej i głębokiej komunii z Chrystusem w przekonaniu, że pełna pomoc społeczna i kościelna( por. Konstytucja duszpasterska Gaudium et Spes, nr 41) opiera się na towarzyszeniu cierpiącym na drodze ich życia (por. Łk 24, 13-35).

W sposób szczególny działalność Cichych Pracowników Krzyża polega na organizowaniu i animowaniu rekolekcji, dni skupienia i duchowości, kursów formacyjnych, pielgrzymek, sympozjów oraz na działalności kulturalno – rekreacyjnej i wydawniczej, a także na tworzeniu i realizacji programów formacyjnych i ewangelizacyjnych w ramach duszpasterstwa osób cierpiących, na tworzeniu i opiece nad chorymi, starszymi i kapłanami będącymi w jakiejkolwiek potrzebie, na promowaniu i troszczeniu się o chorych i niepełnosprawnych w placówkach Służby Zdrowia i w ramach opieki socjalno – zdrowotnej i opiekuńczo – rehabilitacyjnej.

13 stycznia 1997r. wspólnota Cichych Pracowników Krzyża osiedla się na stałe w Głogowie (diecezja zielonogórsko-gorzowska). Dom w Głogowie służy osobom cierpiącym i tym, które się nimi opiekują, aby pomóc w ich pełnym realizowaniu siebie jako „synów Bożych”. Odbywają się tam rekolekcje, dni skupienia, zjazdy, kongresy dla środowisk duszpasterskich i służby zdrowia. Jest to także Centrum Duchowości, gdyż już przy rozpoczęciu budowy Domu w Głogowie myślało się o tym, że będzie on punktem odniesienia, i promiennego rozprzestrzeniania charyzmatu na inne kraje Europy Centralnej i Wschodniej.

Wśród innych dzieł powstałych z inicjatywy Ks. Novarese należy wymienić powstałą w maju 1943r. „ Maryjną Lige Kapłanów”, niosąca pomoc kapłanom – chorym i zdrowym – w szerzeniu prawdziwego nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny. Jej inicjatywą stała się coroczna pielgrzymka kapłanów do Lourdes, połączona z rekolekcjami.

Z kolei w maju 1947r. powstało „Centrum Ochotników Cierpienia”, uznane w 1960r. przez papieża Jana XXIII. Centrum Ochotników Cierpienia prowadzi apostolat wśród chorych, realizując wizję ks. Ligi Novarese. Pragnął on, by człowiek chory odkrył wartość swojego cierpienia i składał go w ofierze za bliźnich, Kościół i świat, współuczestnicząc w ten sposób w misterium Męki Chrystusa. Dzięki temu chory staje się apostołem wśród cierpiących i pomaga im odkryć sens cierpienia. Żyjąc w jedności z Maryją, członkowie Centrum odpowiadają na Jej wezwanie do modlitwy skierowane podczas objawień w Lourdes i Fatimie. Działają zgodnie z zasadą „ do chorego przez chorego”. Sam człowiek cierpiący miał stać się apostołem. Gdy chory dzięki spotkaniu z Chrystusem odkryje sens swojego doświadczenia choroby, samotności i odrzucenia staje się szczególnie wiarygodnym głosicielem Ewangelii dla będących w podobnej sytuacji i nadal czujących się bezużytecznymi i zagubionymi. Apostolat, polegający na cierpliwym towarzyszeniu choremu w stopniowej akceptacji swojego życia i na zachęceniu do złożenia go w ofierze, musi opierać się na fundamencie spotkania „człowiek z człowiekiem”, na przyjaźń i nieustannym kontakcie z cierpiącym.

Duchowość Centrum Ochotników Cierpienia została ukształtowana na podstawie ewangelicznej sceny współobecności przy umierającym na krzyżu Chrystusie(J 19,25-27)  oraz wezwania Najświętszej Panny z Lourdes i Fatimy do modlitwy i pokuty.

W Polsce w Ruch zaangażowanych jest około dwa tysiące osób. Jego struktury funkcjonują we Wrocławiu,  Szczecinie,  Ełku,  Koszalinie, Elblągu, Gdańsku, Głogowie, Gorzowie Wielkopolskim oraz Warszawie.

Międzynarodowym moderatorem Cichych Pracowników Krzyża (Przełożonym Generalnym Wspólnoty) jest Ks. Janusz Malski, który zamieszkiwał jeszcze do niedawna wraz ze wspólnotą w Głogowie.

Ks. Jan Szeląg

W przygotowaniu artykułu korzystano z czasopisma „Kotwica” wydawanego przez Cichych Pracowników Krzyża.

Więcej o Cichych Pracownikach Krzyża na: http://www.cisi.pl/

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress